Find a frontrunner

Hieronder volgt het script voor hulp zoeken door middel van ‘find a frontrunner’, zoals je dat in de les zou kunnen uitspreken. Spreek in de ik-vorm, zodat je echt modelleert en de student kan leren van jou als expert.

Wat, wanneer, waarom en hoe?

Wat (benoem en concretiseer)
Vandaag gaan we aan de slag met de leerstrategie ‘hulp zoeken’ bij medestudenten (peers). Het is belangrijk je medestudenten (en later collega’s) te zien als belangrijke hulpbron als je ergens in vastloopt. Het klinkt soms wat onlogisch, maar het op een zinvolle manier inschakelen van hulp kan je enorm helpen bij het leren van iets nieuws. Het gaat er dan natuurlijk wel om dat je hulp zoekt om van te leren, niet om het goede antwoord te kopiëren.

Wanneer (voor, tijdens, na)
Deze strategie zet ik zelf in tijdens het leren, als ik iets doe waarmee ik nog weinig of geen ervaring heb of waarvan ik nog niet overtuigd ben dat ik het goed kan.

• Waarom (voordelen benoemen)
  Het observeren van iemand die net iets meer ervaring heeft, kan het zelfvertrouwen dat jij het ook kan, verhogen. Het laat namelijk zien dat een vaardigheid haalbaar is.
• Door het inschakelen van hulp van peers (als student zijn dat medestudenten, als werkende een collega met een gelijkwaardige functie) krijg ik meer verschillende ideeën over hoe ik iets aan zou kunnen pakken. Ook kan ik direct toetsen wat de verschillen en overeenkomsten zijn met de aanpak die ik zelf voor ogen had.
• Geneer je ook niet om hulp in te schakelen, uit onderzoek blijkt dat zowel de toehoorder (de hulpzoeker) als de uitlegger (degene die de hulp biedt) profiteren van deze aanpak.

Hoe (modelleren - doe voor)
Ik ga op zoek naar iemand dat net iets verder is dan ik zelf. Voor vandaag heb ik gezien dat [STUDENT] al verder is dan de rest van de klas (of een bepaalde taak goed heeft uitgevoerd). Ik heb [STUDENT] gevraagd of diegene de eigen aanpak zou willen delen.

Laptops dicht! Luister goed naar [STUDENT] en stel vragen ter verduidelijking. Ik zal ook enkele vragen stellen zodat jullie een beeld krijgen waarnaar je kan vragen.

Na afloop krijg je de gelegenheid op te schrijven wat je is opgevallen en hoe je je eigen aanpak, op basis van dit verhaal, gaat bijstellen.

We gaan deze aanpak vaker toepassen, zodat je er meer vertrouwd mee raakt. Het is de bedoeling dat steeds een andere student de eigen aanpak uitlegt. Iedereen is namelijk wel goed in iets en we kunnen allemaal van elkaar leren. We gaan dus op zoek naar zo veel mogelijk verschillende frontrunners.

Instructie voor de docent

• Zoek een student die al net iets verder is of een bepaalde stap of aanpak goed heeft uitgevoerd;
• Vraag deze student de eigen aanpak te demonstreren aan de rest van de klas;
• Geef de rest van de klas de opdracht te observeren en vragen te stellen ter verduidelijking (doe dit als docent ook voor met 1 of 2 vragen, die ingaan op de aanpak van de student).
• Pas ‘find a frontrunner’ vaker toe, zodat studenten er meer vertrouwd mee raken. Let dan wel op dat je verschillende (liefst alle, op een bepaald moment) studenten in de rol van tutor plaatst.
• Creëer een cultuur in de klas waarin ‘een frontrunner’ vinden normaal is en dat studenten zich comfortabel voelen bij zowel het zoeken als het aanbieden van hulp;
• Benadruk steeds waarom je deze aanpak inzet en wat het oplevert (zie kopje ‘waarom’ hierboven)
• Geef studenten de gelegenheid hun vaardigheden aan anderen te tonen om zo een leergemeenschap te creëren en het delen van expertise te stimuleren (Barr, 2024).

Achtergrondinformatie

Tijdens het uitvoeren van een leertaak zie je dat studenten vastlopen of juist al verder zijn. Geef studenten die vastlopen de gelegenheid te leren van studenten die al verder zijn, en dan vooral in hun aanpak. Het observeren van een ‘peer’ of iemand die net iets meer ervaring heeft kan ‘self-efficacy’ verhogen. Het laat zien dat een vaardigheid haalbaar is (Barr, 2024). Zowel uitlegger (tutor) als toehoorder (tutee) profiteren van een dergelijke aanpak (Barr, 2024).