Werken aan verandering van binnenuit, de mens centraal, de systemen ondersteunend
"Tijdens de master heb ik ontdekt dat mijn manier van werken dicht ligt bij waar Begeleidingskunde voor staat: Werken van binnenuit, de mens centraal, systemen ondersteunend. Ik noem dat werken vanuit de bedoeling: waarom zijn wij hier aan het werk? De patiënt wil een verpleegkundige aan zijn bed die technisch weet wat hij of zij doet én iemand die de mens achter de patiënt ziet. Als leidinggevende wil ik die balans helpen versterken en de Master Begeleidingskunde heeft me daarvoor handvatten gegeven.
Om in gesprek te komen over wat speelt gebruik ik eigen gemaakte tekeningen. Ik heb gemerkt dat dit helpt om over emoties, zoals boosheid, verdriet of verlangen te praten. Je spreekt een andere laag aan, uit je hoofd en meer naar wat je voelt. Via zo’n tekening kun je daar woorden aan geven. Mijn ervaring is dat werken met die tekeningen niet alleen goed werkt bij verpleegkundigen, maar ook bij directeuren of andere beroepsgroepen."
Een organisatie die zelf leert veranderen
"Mijn team kreeg de mededeling van de artsen dat verpleegkundigen voortaan niet meer bij het gezamenlijk overleg konden zijn. De eerste reflex van velen was boosheid. Ik heb ruimte gemaakt voor gesprek, met hen argumenten verzameld waarom dit geen goed besluit is voor de patiënt. Toen heb ik opgeroepen tot een beetje activisme: wie gaat hierover in gesprek met de andere disciplines? In dat gesprek was binnen een half uur een oplossing gevonden. Vroeger was ik zelf gaan oplossen, nu weet ik dat mijn team sterker wordt door hen te helpen het zelf te doen."
De begeleider is niet de neutrale expert met het antwoord
"Ik gebruik mijn tekeningen om gesprekken op gang te brengen. In die tekeningen zit mijn verhaal. De ander zal er zijn eigen verhaal uithalen. Zo ontstaat het gesprek vanuit verschillende perspectieven. Mijn afsluitende masterthesis is een prachtig boek geworden met 35 tekeningen waarmee ik de dialoog op gang bracht. De tekst met de onderbouwing van wat ik heb gedaan staat daartussen afgedrukt. Dit is een thesis die in vorm en inhoud bij mij past.
Wanneer ik creativiteit inbreng in de begeleiding mag ook de intuïtie meedoen. Die heb ik veel meer bewust leren gebruiken. Doordat ik die intuïtie nu durf aan te spreken, ontdek ik samen met betrokkenen vaak verrassende nieuwe inzichten en kansen. Ik sta niet aan de zijkant maar zoek en vind mee."
Waarom ik de opleiding aanbeveel
"In deze opleiding leer je bewustzijn te creëren bij jezelf en de mensen met wie je werkt. Niet steeds doorrennen, maar vertragen en weten waarom je doet wat je doet. De opleiding is voor mij een prachtige reis geworden, waarin ik mijn eigenheid kon ontdekken en inzetten. Maar het leerde mij ook woorden te geven aan mijn intuïtieve keuzes, zodat ik kan onderbouwen wat ik doe."
Mieke Niens werkt al bijna 25 jaar in een Academisch Ziekenhuis. Eerst als verpleegkundige, maar al vrij snel als leidinggevende. Ik was nieuwsgierig naar waarom mensen doen wat ze doen en hoe groepsdynamieken ontstaan. Wat ik daar over had geleerd was altijd planmatig: als je A-Z doet komt het goed. Bij het leidinggeven aan mijn team merkte ik dat dit helemaal niet zo werkt. Daarnaast werk ik vaak intuïtief waarmee ik goede resultaten haal. Ik wilde onderzoeken of ik mijn impliciete keuzes zou kunnen leren onderbouwen. Ik ben met mijn baas gaan praten en heb gekeken welke master goed bij mij past. Daar kwam de keuze voor de Master Begeleidingskunde uit voort. Die tikte alle vakjes aan waar ik naar op zoek was.