Wat gebeurt er als niemand doorvraagt?
Driftbuien. Stilte. Terugtrekken.
We zien het gedrag van jongeren elke dag. Maar hoe vaak zien we wat daarachter schuilgaat?
Tijdens de jaarlijkse SPRONG-dag van het project SPRONG - Betekenisvol Samenwerken werd deze vraag indringend voelbaar in de ontroerende theatervoorstelling Mistkind. In beweging, muziek en persoonlijke verhalen werd zichtbaar hoe het is om op te groeien zonder echt gezien te worden. Hoe snel gedrag gelabeld wordt en hoe zelden we doorvragen. Terwijl juist die verdieping het verschil maakt.
“Ik probeer het tegen te houden. Opkroppen. Dan toch een driftbui. Die zagen ze wel, maar alles wat daarvoor gebeurde niet.”
Verder kijken dan gedrag
De voorstelling laat zien dat gedrag zelden op zichzelf staat. Het is vaak een signaal van iets dat onzichtbaar blijft, van wat er gebeurt wanneer niemand echt kijkt of luistert. Kinderen passen zich aan aan die afwezigheid: ze worden stiller, harder of onzichtbaarder. Zonder erkenning kan dat gedrag langzaam onderdeel worden van wie ze denken te zijn. Zoals een van de spelers het verwoordde: “Als je stil bent en niemand luistert, dan is schreeuwen de enige taal die overblijft.”
Wat betekent dit voor ons werk als (toekomstige) professional?
De verhalen van jonge mensen en hun netwerk vormen het hart van SPRONG - Betekenisvol Samenwerken. Met als centrale vraag: hoe zorgen we dat ervaringen wel worden gehoord? Door samen te werken met ervaringsdeskundigen krijgen we zicht op wat anders verborgen blijft. Dat helpt sociale en (jeugd)zorgprofessionals om beter aan te sluiten bij wat kinderen en jongeren nodig hebben.
Laat je verder inspireren
Lees het volledige theaterverslag en de terugblik op de SPRONG-dag met onder andere een pleit betoog voor ontwikkelingsdenken: kijk naar mentale rijpheid, bied rust en veiligheid, en stel welzijn boven prestaties.
En bekijk de werkpakketen van de projectgtroep voor de volgende periode.
