Voor haar overstap naar Zadkine werkte Jenny ruim vier jaar bij hTechniek College Rotterdam (TCR). Daar was zij techniekdocent, instructeur, docent Nederlands, docent rekenen en docent burgerschap. Ook daar hield zij zich al veel bezig met maatwerk, onder andere voor bouwstudenten. “Bijles was vaak heel concreet: één vak, één onderwerp,” vertelt ze. Met een glimlach voegt ze toe: “Ik ben een beetje een controlfreak. Ik wil gewoon iedereen aan een diploma helpen.”
De keuze voor de functie van remedial teacher bij Zadkine was bewust. “Bij Zadkine is er een RT-team, en daar wilde ik graag onderdeel van zijn.” Tegelijkertijd ziet Jenny duidelijke verschillen tussen haar werk bij TCR en Zadkine. “Bij TCR waren er studenten die door gedrag of hun thuissituatie buiten de boot dreigen te vallen — denk aan verslaving, armoede, dakloosheid of een crimineel verleden. Dat maatwerk en die algemene problematiek hebben mijn interesse gewekt. Bij Zadkine ligt de focus vanuit eht RT-team op diagnoses, zodat je daar heel gericht mee kunt werken.”
De overstap naar Zadkine betekende voor Jenny vooral professionele groei. “Ik wilde hier zelf in groeien, en dat doe ik ook. Ik doe enorm veel werkervaring op en groei echt in mijn rol als remedial teacher. Ik heb nu een veel grotere gereedschapskist aan handelingsopties.” Waar zij eerder nog veel op gevoel werkte, voelt ze zich nu meer vakvolwassen. “Ik zie sneller wat er aan de hand is, wat de hulpvraag is, en kan daar efficiënter op inspelen. Ik durf te zeggen dat ik met iedereen kan werken.”
Het werk sluit ook steeds meer aan bij haar hart. “De keuze is eigenlijk heel organisch gegaan, maar ik ben heel gelukkig. Werken met specifieke leerbehoeften past bij mij.” Ze noemt een ogenschijnlijk klein, maar betekenisvol voorbeeld: “Voor sommige studenten met ADHD kunnen schriften met blokjes enorm overprikkelend zijn. Door over te stappen op schriften met witte vellen haal je die micro-agressie weg. Dat soort aanpassingen kan een wereld van verschil maken.”
Jenny’s wens voor haar Zadkine-studenten is diepgeworteld in haar eerdere ervaringen bij TCR in Charlois. “Mijn missie is om iedereen aan een diploma te helpen. Van de 16-jarige BOL-student tot de 46-jarige gescheiden moeder die aan haar derde carrière begint. Een diploma is de start van je maatschappelijk leven en deelname aan het werkende leven.” Ze ziet ook de bredere impact: “Veel studenten zijn eerste generatie. Als zij afstuderen, kunnen ze later hun broertjes en zusjes helpen. Dat werkt generaties door. Als je één student uit de armoede kunt helpen, is dat al prachtig. Dat is kansengelijkheid.” Voor Jenny staat Zadkine precies daarvoor: kansen bieden aan mensen die anders buiten de boot vallen.
Terugkijkend op haar PDG-opleiding heeft Jenny een duidelijke tip voor de trainers die met zij-instromers werken. “Zie de deelnemer in zijn of haar eigen kracht en mogelijkheden, niet alleen in wat ontbreekt. Gezien worden is zó belangrijk, en dat voelen mensen ook. Veel zij-instromers zijn onzeker. Het helpt enorm als je hen bevestigt.”
Als ze de startende docent Jenny van 1 februari 2021 — midden in coronatijd — nu zou mogen coachen, zou ze één boodschap centraal stellen: liever zijn voor jezelf. “Ik was heel streng voor mezelf, maakte veel uren en wilde alles aanpakken om maar goed te worden. Ik zou tegen mezelf zeggen: ‘Het komt goed.’ Gun jezelf de tijd om te groeien en te leren, in plaats van alleen maar te presteren. En durf je valkuilen aan te kijken.”
Tot slot heeft Jenny een duidelijke boodschap voor iedereen die twijfelt over het onderwijs of de PDG: “Geef het een kans. Je kunt écht impact maken.”