Om die kansen beter te begrijpen en te benutten, werken CCE (Centrum voor Consultatie en Expertise) en Hogeschool Rotterdam samen in het Lectoraat Zorgdynamieken – Gedrag in context, onder leiding van lector Jessica Vervoort-Schel.
Door onderzoek te doen naar wat werkt in zorgpraktijk en door praktijk- en ervaringskennis te verdiepen met wetenschappelijke inzichten, draagt het lectoraat bij aan nieuwe perspectieven op zorgsituaties die om een andere benadering vragen. Die kennis helpt zorgverleners, teams en organisaties om passende antwoorden te vinden op veelzijdige zorgvragen.
In het lectoraat onderzoeken we hoe menselijk handelen in zorgsituaties betekenis krijgt en bijdraagt aan zorg die ertoe doet – in wisselwerking met anderen, systemen en de maatschappelijke context.
We richten ons in het bijzonder op vastgelopen zorgsituaties waarin bestaande kaders tekortschieten. Omdat juist daar onderliggende transdiagnostische en contextuele patronen en dynamieken scherp naar voren komen, bieden deze situaties een unieke kans om domeinoverstijgende knelpunten én ontwikkelkansen in de zorg te herkennen.
Kenniscentra Zorginnovatie & Talentontwikkeling
In het lectoraat Zorgdynamieken leren we van zorgsituaties waarin perspectief zoekraakt, samenwerking stokt of het onduidelijk is wat goede hulp is. We onderzoeken hoe en waarom zorgsituaties soms vastlopen, welke terugkerende (transdiagnostische) patronen en contextuele dynamieken daarbij zichtbaar worden, en hoe deze inzichten ons helpen domeinoverstijgende verbeterpunten te identificeren. Juist wanneer bestaande kaders niet volstaan, zoeken betrokkenen – mensen die zorg ontvangen, naasten en zorgverleners – naar richting en houvast. De inzichten die in zulke omstandigheden ontstaan, zijn essentieel voor de doorontwikkeling van betekenisvolle zorg.
Samen werken aan zorg die ertoe doet
We werken samen met mensen die zorg ontvangen, naasten, mensen met ervaringskennis, studenten, zorgprofessionals, docenten, onderzoekers en partners uit praktijk, beleid en gemeenschap aan zorg die ertoe doet. Door gezamenlijk te onderzoeken, leren en ontwikkelen brengen we verschillende vormen van kennis bijeen: wetenschappelijke én ervaringskennis. In de ontmoeting tussen deze perspectieven ontstaat ruimte voor nieuwe inzichten, gedeelde verantwoordelijkheid en duurzame verandering.
Zorgpraktijk en professioneel handelen
Werken in de zorg biedt ruimte voor vervulling, inspiratie en professionele groei. Zorgprofessionals opereren in een dynamische praktijk, gevormd door persoonlijke, organisatorische en maatschappelijke factoren. Ze geven mede vorm aan die context én worden erdoor beïnvloed. Goede zorg ontstaat in de ontmoeting: in relaties tussen mensen, binnen structuren, waarden en cultuur. Vakmanschap ontwikkelt zich in de wisselwerking tussen kennis, ervaring en reflectie – in opleiding én praktijk. Het verdiept zich in het omgaan met spanning, onzekerheid en morele vragen, en groeit in dialoog met anderen. In die gezamenlijke zoektocht verkennen we wat helpt om professioneel, verbonden en betekenisvol te kunnen handelen.
Veerkrachtig functioneren is een voorwaarde voor zorg die ertoe doet. Het ontstaat in het samenspel tussen persoonlijke en omgevingsbronnen. De wisselwerking met de context en de relatie tot anderen is daarbij cruciaal. Juist daarom is het van belang dat zorgpraktijken zó zijn ingericht dat zij dit proces ondersteunen – zeker wanneer het leven ontwricht raakt, spanningen oplopen of het perspectief ontbreekt. Voor mensen die zorg ontvangen én voor zorgverleners is dit essentieel: het vormt een belangrijke basis voor herstel, ontwikkeling, menselijkheid en vakmanschap.
In ons onderzoek verkennen we drie centrale invalshoeken die elkaar versterken en samenhangen met de vragen die in de zorgpraktijk spelen:
1. Zorgdynamieken en betekenisgeving in complexe situaties
Welke patronen en dynamieken spelen in complexe zorgsituaties – binnen en over zorgsectoren heen – in de interacties tussen mensen, teams, organisaties, systemen en de samenleving? Hierbij analyseren we vastgelopen trajecten in de zorg, over domeinen heen, en onderzoeken we welke patronen en contextfactoren telkens opnieuw zichtbaar worden.
2. Professionele ontwikkeling en relationeel vakmanschap
Hoe ontwikkelen zorgprofessionals vakmanschap in situaties waarin geen vanzelfsprekende antwoorden bestaan? We onderzoeken hoe zij in domeinoverstijgende contexten omgaan met complexiteit, spanning en morele dilemma’s, en welke inzichten, vaardigheden en houdingen helpen om stagnatie te doorbreken en samenwerking verder te brengen.
3. Zorgpraktijken als lerende systemen
Wat is er nodig om zorgpraktijken, organisaties en netwerken te ondersteunen in hun ontwikkeling tot veerkrachtige lerende systemen? We onderzoeken hoe zij van vastgelopen situaties kunnen leren, domeinoverstijgende knelpunten kunnen doorbreken en duurzame vernieuwing in de zorgpraktijk kunnen realiseren.
Tot slot
Deze drie lijnen zijn nauw met elkaar verweven. Ze vormen het fundament van een lectoraat dat bijdraagt aan zorgpraktijken waarin betekenisvolle relaties, professionele ontwikkeling en veerkrachtig functioneren centraal staan. In die praktijk willen we samen zoeken, leren en blijven bewegen – en zo bouwen aan zorg die geworteld is in de werkelijkheid, gedragen wordt door relaties, en gevoed wordt door diverse vormen van kennis en ervaring.
